เฮ้อ

 

ไม่เขียนซะนาน คิดถึงเนอะ

กว่าจะจำรหัสได้ ก็เกือบแย่

วันนี้เรานิสัยไม่ดีเลย เราพูดจ้าไม่ดี

 

แต่พี่แกก็ไม่ได้อะไรกับเรานี่นา เราจะคิดมากทำไม

 

พอล่ะ พอซะที เตือนตัวเองว่าให้พอซะที

อย่าไปรักคนที่ไม่มีค่าพอที่จะรักเลย

อย่าไปรักคนที่ไม่แม่แต่จะคิดรักเราบ้างสักนิดเลย

อย่าเลย อย่าไปรักคนแบบนั้น

 

เราเหนือยแล้วนะ เหนื่อยมากแล้ว

 

ใครบ้างคนโทมา โทหา ตลอด

ไม่ว่านานแค่ไหน ไกลแค่ไหน แต่ลึกๆๆในใจเขา

 

เรายังเปนคนสำคัญ

 

แต่กับบ้างคน ไม่เคยโทมา ไม่เคยคิดจะโทหา ไม่รับแม้กระทั่งโทสับ โทกลับก้อไม่เคย

ไม่ว่าจะนานแค่ไหน อยู่ใกล้กันเท่าไหร่

 

เราก้อไม่เคย เปนคนสำคัญ

 

น่าเสียใจเนอะ

คนดีดีทำไมไม่รัก ความจิงรักได้ก้อคงรักไปแล้วอ่ะนะ

เสียใจ เสียใจในการกระทำของตัวเอง

งี่เง่า วุ่นวาย บ้าบอ

 

น่าอายที่สุด

เบื่อจิงจิง

 

ต้องอยู่แบบ ไม่มีความสุข

 

อยู่แบบกังวลและร้อนใจ

 

เซงโว้ยยย

 

เจ็ปค่ะ

เจ็บเหลือเกิน มันงง สับสนไปหมด

ตอนนี้บอกเลยว่าท้อใจ สับสน งุนงงกะชีวิต

เคคยคิดว่าถ้าได้คุยกันบ้างอาจจะดีขึ้น

เพิ่งรุ

แต่เปล่าเลย ยิ่งคุยก้อยิ่งรุสึก แย่

แย่มากขึ้นทุกๆนาทีที่คุยกันเลย

ตอนนี้เหนื่อยๆๆ นั่งอยุ่เฉยๆ หมดแรงทำอะไร

อ่านหนังสือก้อไม่รุเรื่อง ลอกการบ้านก้อลอกเสดไปแบบงงๆๆ

เฮ้อ

กลุ้มใจ เจอน่ากันะทำน่ายังไงดีล่ะ

ทั้งๆที่คิดมาตลอดว่าเปนคนดี ว่าเปนห่วงกัน ว่าจะรักกันจิง

แต่ไม่ใช่เลย เหนเราเปนแค่น้อง แค่ของเล่น แค่อะไรที่สนุกๆไปวัน

ทำไม ถึง น่า ม่อ อ่ะ

ไม่รุมาก่อนเลยว่าจะเปนคนแบบนี้ คิดตลอดว่าที่ทำ

มันมาจากใจ เปนความจิงใจ

เหนน่าต่าซื่อๆ ไม่น่าจะหลอกให้ความหวังใครได้

สุดท้ายก้อได้รุซะทีว่าพี่น่าม่อแค่ไหน

เจปอ่ะ

เจ้บจนพูดไม่ออกเลย

ไม่อยากฝากชีวิตไว้ทีใครอีกแล้ว

เหนื่อย

 

เหนื่อยใจ

รอ รอทุกวัน รอให้เจอกัน รอให้พูด

รอให้ทักทาย รอให้สนใจกันบ้าง

แต่เปล่าเลย ไม่ ไม่เลย

ไม่เคยมี ไม่เคยสนใจกันเหมือนวันก่อนๆๆ

วันเก่าๆเหล่านั้น มันหายไปไหน

คนที่เคยดูแล ใส่ใจ และสนใจกัน

วันนี้มันหายไปไหน

ทำไมมันหายไป

เฮ้อ

ท้อใจ

ชั้นคงจะดีไม่พอ เอาแต่ใจมากเกินไปงั้นซินะ

นิสัยชั้น มันคงยังดีไม่พอ

ยังไม่พอ ไม่พอ

ไม่สามารถบอกได้ว่าคิดถึงมากน้อยเพียงใด

แต่เท่าที่รุ เจ็บปวดเหลือเกิน

เจ็ปมาก มากจิงจิง

เจ็บจิงๆเวลาที่เหนเขาอยู่กับใคร ใครคนอื่น ที่ไม่ใช่เรา

เบื่อที่ได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ

มองเหนอยู๋เต็มสองตา แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ไม่กล้าที่จะถาม ไม่รุว่ามีสิทธ์ไหม

ไม่รุว่าคนพวกนั้นเปนใคร สำคัญกับเขามากแค่ไหน

ทำไมถึงเดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน

ทำไมเดียวนี้เจอหน้ากันถึงไม่ทัก

ทำไมไม่เดินเข้ามาหาเหมือนทุกครั้ง

ทำไมไม่โทตามไปทานข้าว

ทำไมถึง เฉยเมย อย่างนี้

ฉันผิดมากใช่ไหมที่วันนั้นไม่ยอมทำตัวดีดี

วันนี้ชั้นเจ็บ สมควรโดนแล้วใช่ไหม

ชั้นเสียเธอคนนั้น คนที่แสนดีของชั้นไปแล้ว

ใช่ไหม

เบื่อๆๆ ๆ ๆ

 

เซงๆๆ ๆ ๆ

 

ตอนนี้เพื่อนไม่ชอบนากุร์ป่าวว่ะเนี้ย

 

มีไรทำไมไม่พูดออกมาเลยว่ะ

 

กุร์กลุ้มใจนะเย

 

อยู่ดีดีก้อเงียบๆๆ ไม่มีดทหา ไม่มาเม้นท์กลับ

 

ไงเนี้ย

 

ที่คนอื่นเม้นท์กลับไปด

 

แล้วกุร์ล่ะ

 

เซงจัง

 

ทำตัวไม่ถูก

 

มีแต่คนเกลียดขี้น่ากุร์

 

กุร์ปายทำไรให้เนี้ย

 

กุร์มานไม่ดีพอใช่ไม๊

 

เซง!

 

กุร์อิฉาคนที่เขารักกัน

 

 

ทำไมกุร์ไม่มีบ้างหว๊า

 

 

ไม่เข้าใจ

formerly , i'd like to met someone.

someone who i love.

someone who i think of.

someone who were everything.

i miss the moment when we were together.

i want use to be together.

i thought we were still in love but we can't gone together.

can we both back together again ?

oh

no

at that time , i were lonely , sad and cry.

i think of someone and i'd like to met someone so much.

but in this time, i so happy.

i happy in everything around me.

its make me smile & laugh again.

i happy to stay with my friend and happy to do anything what i love.

after , i saw the bad stories.

after , ' someone' leave me.

i learn how to stay alone.

that realy lonely but i pass it.

i ' ve never been seriovs with anything

and now , i 'd like to meet someone who will love me.

Just only one who understand me.

ในที่สุดกุร์ก้อได้รุแล้วว่าพี่แกไม่ได้คิดอารัยกะกุร์วะ

เส้าใจเล็กน้อย

จากนี้จาพยายามลืมล่ะกัน

พยายามไม่คิดอะรให้เกินกว่าพี่น้อง

ทำไมว่ะ

ทั้งที่ตอนแรกๆกุร์ไม่ได้คิดอะไรด้วย

ทำไมตอนนี้กุร์ต้องมาเปนแบบนี้ด้วย

พอรุว่ากุร์ไม่ใช่แล้วกุร์รุสึกบันยายไม่ถูกเลยอ่ะ

มันหวิวๆไงไม่รุ ไม่รุดิ

อยากให้พี่แกรักกุร์จังเลยตอนนี้ แต่รุดีไม่มีทาง

ทางถูกปิดอีกแล้ว เจอใครเข้าหน่อยก้อแห้วทุกทีเลย

ทำไมว่ะ ไม่เข้าใจ

อ่าสสสสส์

วันนี้กุร์อยากอัพไดตรงนี้จัง

มันเปนส่วนตัวดี ไม่มีคัยรุ ไม่มีคัยเหน ไม่มีคัยรุจัก

รุสึกว่าสามารถพิมอะไรก้อได้ที่ใจกุร์อยากจะพิม

ตามความรุสึกจากใจล้วนๆๆเหนื่อยกับการสรรหาคำพูดดีดี

คำพูดอ้อมค้อมอะไรทั้งหมดทั้งมวลที่กุร์เคยทำอยู่

ตอนนี้มันได้บอกออกมาจากใจกุร์ตรงๆซะที ดีเหมือนกัน

เรื่องแรก เรื่องที่กำลังอึดอัดใจอยู่ตอนนี้ เรื่องพี่รหัสหว่ะ

กุร์ม่ายรุเหมือนกัน ม่ายรุอารัย ม่ายรุทำไม ทำไมรุสึกแบบนี้ก้อไม่รุ

อึดอัด พูดยาก บอกไม่ถูก

ตอนนี้กุร์ก้อรอให้พี่แกโทกลับมาหากุร์อยู่เนี้ย ไม่โทมาซะที เซงจัง

กุร์ไม่รุว่าจะเอาไงกะผุชายคนนี้ดี

แรกๆกุร์รำคาญ รำคาญมาก เกลียดเลยซะด้วยซ้ำไป

มายุ่งอะไรกะกุร์นักหนา

แต่ตอนนี้ พอพี่แกไม่ค่อยมาใส่ใจ

กุร์ทำไมรุสึกไม่พอใจเลยว่ะ กุร์บ้าไปแล้วป่ะเนี้ย

แบบนี้เรียกรักป่าวอ่ะ

ก้อพี่แกค่อยใส่ใจกุร์อ่ะ คอยห่วงใยกุร์ด้วย

กุร์ทำไรไม่เคยด่าไม่เคยว่ากุร์เลย ยังยอมกุร์ตลอดมา

แต่ว่ากุร์ไม่รุว่าพี่แกรุสึกยังไงกะกุร์

กุร์ไม่รุว่าที่พี่แกทำมันแค่ตามหน้าที่ เพราะพี่แกเป็นคนดี เพราะพี่แกเหนกุร์เปนน้องสาว

รึว่าเพราะพี่แกมีใจกะกุร์

กุร์ไม่รุว่ะ กุร์ดูไม่ออก ค่อนข้างสับสน ไม่อยากคิดเรื่องอะไรพวกนี้เลย

กุร์ไม่อยากคิดเรื่องพี่แกแล้วแต่ก้อหยุดมะได้ซะที ไม่รุเปนไง

เด๋วนี้กุร์คอยมองหาตลอดเลยเหอะ ทั้งที่เมื่อก่อนออกจะหลบหน้าด้วยซ้ำไป

กุร์มไชอบให้ตัวเองเปนแบบนี้เลยอ่ะ ไม่ชอบ ไม่ชอบเลย

แล้วกุร์ก้อยังรุสึกว่ากุร์รักหลิวอยู่ แต่ดูเหมือนกุร์จาคิดถึงหลิวน้อยลง

ยังไงไม่รุ ไม่รุดิ

พอมีผุชายคนนี้เข้ามา หลิวก้อเริ่มหายไปจากความคิดกุร์แล้วอ่ะ

แต่กุร์อยากกลับไปคืนดีกะหลิวเหมือนเดิม

อยากให้เรากลับไปเปนเหมือนเดิม

กุร์ค่อนข้างสบายใจเวลาที่อยู่กะหลิวอะ มันเปนตัวเองดี

แต่เวลาอยู่กะพี่แกกุร์จารุสึกไม่เปนตัวเองเลย รุสึกกังวนยังไงไม่รุ

มันกลัวไปหมดเลยอ่ะ กลัวอันนู่นดูไม่ดีอันนี้ดูไม่ดี

ยังไงไม่รุดิ อึดอัด บ้างทีก้อเหนื่อย

แต่กับหลิวมันไม่ใช่

กุร์ไม่รุว่ากุร์รักหลิวน้อยลงไม๊

แต่กุร์อยากกลับไปคืนดีกับหลิวเหมือนเดิม แล้วก้อเกลียดพี่แกเหมือนเดิมด้วย

แบบนั้นกุร์สบายใจกว่า

ทำไงดีหว่ะกับความรุสึกพวกนี้ ทไงกะมันดี

ไม่รุซิ ไม่รุ ไม่รุทำไมมาอัพไดนี้ได้ ทำไม ทำไมนะ

ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน ไม่รุเลยว่ามีอะไร เปลี่ยนไป แค่ไหนแล้ว

เหมือนกับ ใจคน ไม่มีทางรุได้เลย ว่าเปนอย่างไร เปลี่ยนไป แค่ไหน

มีกันอยุ่บ้างไหม เกลียดกันไปแล้วรึยัง ไม่อาจรุ ไม่มีทางรุได้เลย

กุร์เส้าว่ะ กุร์เส้าใจจิงจิง

วันนี้ กุร์เองยังไม่แน่ใจในความรุสึกของตัวกุร์เองเลย

ว่ายังคิดถึง ยังรัก และยังต้องการมันอยู่ไหม

กุร์ยังต้องการที่จะกลับไปเปนเหมือนเดิมอยู่อีกรึเปล่า ไม่ ไม่รุเลย

ขนาดใจตัวเองยังไม่รุ แล้วยังจาเสือกกะโหลกไปอยากรุใจคนอื่นอีก

ประสาทอิหลีว่ะ

สองเดือน สองเดือนที่ยาวนาน สองเดือนกับความทรมานแสนสาหัด

แต่ก้อผ่านมันมาได้อย่างสวยงาม แม้มีน้ำตา แต่น้ำตาก้อจางหายไปแล้ว

แต่ในตอนนี้ กุร์รุสึกเหมือนมันจะกลับมาอีก ยังไงไม่รุ ไม่รุซิ

วันนี้ได้กลับมายังที่เดิมเดิม สถานที่เดิมเดิม ที่เคยมีกัน

ที่เคยไปไหนต่อไหนและทำอะไรหลายหลายอย่างด้วยกัน

แต่ในตอนนี้ มันไม่มี ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีวันกลับมาเปนดังเดิมได้อีกแล้ว

ตั้งแต่กลับมาที่บ้าน กุร์ได้รับรู้เรื่องราวหลายอย่าง

กุร์ได้รุว่ามันไปกุงเทพมา มันมากุงเทพ แต่เราก้อไม่มีโอกาสได้พบกัน

กุร์ได้รับรู้ ว่ามันบล็อคเมลล์กุร์ไปแล้ว

บล็อคแล้วก้อคงจาลบไปแล้วด้วยซินะ

แล้วมันก้อมีคนใหม่แล้ว คนใหม่ ที่น่ารักจิงจิง น้องอาร์ท

น้องอาร์ทน่ารัก เรียร้อย นิสัยน่าจะดี เด็กห้องสาม ห้องน้องรหัสกุร์เอง

แล้วพรุ่งนี้ก้อต้องออกไปเผชิญหน้า คิดว่าน่าจะได้เจอกัน แล้วกุร์จะทำยังไงดี

กุร์จะทำตัวยังไง ทำหน้ายังไง จะยังทักทายได้อยู่ไหม คัยจะตอบคำถามกุร์ได้บ้าง

ในใจกุร์เหมือนว่าจะลืมไปได้แล้วนะ

แต่ทำไมในตอนนี้มันรู้สึกรุนแรงแบบบอกไม่ถูก

บางทีมันก้ออยากอยุ่เฉยๆนั่งอยู่เฉยๆไม่อยากคิดอะไรไปมากกว่านี้

แต่ในบางทีก้อรู้สึกท้อ รู้สึกเหนื่อย รู้สึกอยากร้องไห้ รู้สึกอยากไปให้ไกลๆ อยากไปซะให้พ้นๆ

ตอนนี้ยอมรับเหลือเกินว่าสภาพจิตใจค่อนข้างแย่

กุร์เอาของทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกะกุร์และมันกลับมาเก็บ

ตั้งใจจะเก็บเปนแค่ความทรงจำที่ดีดี กะจะเก็บเอาไว้ เก็บไว้ในใจ ตลอดกาล

เก็บเอาไว้ในใจ อย่างดี และจะไม่ให้มันกลับมาทำร้ายจิตใจกุร์ได้อีกในภายหลัง

แต่ตอนนี้ มันกลับ มีอำนาจเหนือจิตใจกุร์ไปแล้ว

เส้าจังเลยโว๊ย กุร์เส้า กุร์ทรมาน กับความรู้สึกแบบนี้

ทำไมลืมไม่ได้ซะที ทำไมถึงยังจำเรื่องราวเก่าๆเอาไว้อีก

จะนึกถึงให้มันมาตอกย้ำจิตใจตัวเองทำไม ทำไมยังงมงายอยู่กับคำพูดเก่าๆหล่านั้นอีก

ท่องไว้ซิว่าจบไปแล้ว ไม่มีอีกแล้ว อนาคตของเราสอง

อนาคตของเราสองมันดับวูบลงไปแล้ว จำซะทีซิ

กุร์ไม่อยากจะอยู่บ้านแล้วอ่ะ อยากกลับไปที่ลาดกระบัง

ที่นั่น เหมือนว่ากุร์จาลืมได้แล้วจิงจิง

ที่นั่ง เหมือนจามีคนที่ทำให้กุร์สามารถอยู่ได้ โดยลำพัง

ที่นั่น เหมือนจามีคนที่คอยเทคแคร์กุร์อยุ่

ที่นั่น เหมือนจะมีคนที่เปนห่วงกุร์ จิงจิง

และอย่างน้อย

ที่นั่น ก้อมีคนที่หวังดีกับกุร์มากที่สุดอยู่หนึ่งคน

ขอบคุนทุกความดีแล้วทุกการกระทำที่คนคนหนึ่งได้ทำสิ่งเหล่านั้นกับกุร์

แต่สิ่งเหล่านั้น ยังไม่ได้ช่วยให้กุร์ลืมหลิวได้เลย

มันไม่สามารถทำให้กุร์ รัก หลิว น้อยลง

ขอบคุนความหวังดี แต่กุร์คงไม่ดีพอที่จะได้รับ

กุร์ไม่มีค่าพอให้ใครมาทำอะไรดีดีด้วยหรอก

กุร์ ก้อ แค่ คน อก หัก

ผู้หญิงโง่โง่คนนึงที่ไม่เคยคิดจาลืมอดีตได้เลย สักวัน 

edit @ 23 Oct 2007 21:20:30 by laby

edit @ 23 Oct 2007 21:20:55 by laby