เจ็ปค่ะ

เจ็บเหลือเกิน มันงง สับสนไปหมด

ตอนนี้บอกเลยว่าท้อใจ สับสน งุนงงกะชีวิต

เคคยคิดว่าถ้าได้คุยกันบ้างอาจจะดีขึ้น

เพิ่งรุ

แต่เปล่าเลย ยิ่งคุยก้อยิ่งรุสึก แย่

แย่มากขึ้นทุกๆนาทีที่คุยกันเลย

ตอนนี้เหนื่อยๆๆ นั่งอยุ่เฉยๆ หมดแรงทำอะไร

อ่านหนังสือก้อไม่รุเรื่อง ลอกการบ้านก้อลอกเสดไปแบบงงๆๆ

เฮ้อ

กลุ้มใจ เจอน่ากันะทำน่ายังไงดีล่ะ

ทั้งๆที่คิดมาตลอดว่าเปนคนดี ว่าเปนห่วงกัน ว่าจะรักกันจิง

แต่ไม่ใช่เลย เหนเราเปนแค่น้อง แค่ของเล่น แค่อะไรที่สนุกๆไปวัน

ทำไม ถึง น่า ม่อ อ่ะ

ไม่รุมาก่อนเลยว่าจะเปนคนแบบนี้ คิดตลอดว่าที่ทำ

มันมาจากใจ เปนความจิงใจ

เหนน่าต่าซื่อๆ ไม่น่าจะหลอกให้ความหวังใครได้

สุดท้ายก้อได้รุซะทีว่าพี่น่าม่อแค่ไหน

เจปอ่ะ

เจ้บจนพูดไม่ออกเลย

ไม่อยากฝากชีวิตไว้ทีใครอีกแล้ว

เหนื่อย

 

เหนื่อยใจ

รอ รอทุกวัน รอให้เจอกัน รอให้พูด

รอให้ทักทาย รอให้สนใจกันบ้าง

แต่เปล่าเลย ไม่ ไม่เลย

ไม่เคยมี ไม่เคยสนใจกันเหมือนวันก่อนๆๆ

วันเก่าๆเหล่านั้น มันหายไปไหน

คนที่เคยดูแล ใส่ใจ และสนใจกัน

วันนี้มันหายไปไหน

ทำไมมันหายไป

เฮ้อ

ท้อใจ

ชั้นคงจะดีไม่พอ เอาแต่ใจมากเกินไปงั้นซินะ

นิสัยชั้น มันคงยังดีไม่พอ

ยังไม่พอ ไม่พอ

ไม่สามารถบอกได้ว่าคิดถึงมากน้อยเพียงใด

แต่เท่าที่รุ เจ็บปวดเหลือเกิน

เจ็ปมาก มากจิงจิง

เจ็บจิงๆเวลาที่เหนเขาอยู่กับใคร ใครคนอื่น ที่ไม่ใช่เรา

เบื่อที่ได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ

มองเหนอยู๋เต็มสองตา แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ไม่กล้าที่จะถาม ไม่รุว่ามีสิทธ์ไหม

ไม่รุว่าคนพวกนั้นเปนใคร สำคัญกับเขามากแค่ไหน

ทำไมถึงเดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน

ทำไมเดียวนี้เจอหน้ากันถึงไม่ทัก

ทำไมไม่เดินเข้ามาหาเหมือนทุกครั้ง

ทำไมไม่โทตามไปทานข้าว

ทำไมถึง เฉยเมย อย่างนี้

ฉันผิดมากใช่ไหมที่วันนั้นไม่ยอมทำตัวดีดี

วันนี้ชั้นเจ็บ สมควรโดนแล้วใช่ไหม

ชั้นเสียเธอคนนั้น คนที่แสนดีของชั้นไปแล้ว

ใช่ไหม

เบื่อๆๆ ๆ ๆ

 

เซงๆๆ ๆ ๆ

 

ตอนนี้เพื่อนไม่ชอบนากุร์ป่าวว่ะเนี้ย

 

มีไรทำไมไม่พูดออกมาเลยว่ะ

 

กุร์กลุ้มใจนะเย

 

อยู่ดีดีก้อเงียบๆๆ ไม่มีดทหา ไม่มาเม้นท์กลับ

 

ไงเนี้ย

 

ที่คนอื่นเม้นท์กลับไปด

 

แล้วกุร์ล่ะ

 

เซงจัง

 

ทำตัวไม่ถูก

 

มีแต่คนเกลียดขี้น่ากุร์

 

กุร์ปายทำไรให้เนี้ย

 

กุร์มานไม่ดีพอใช่ไม๊

 

เซง!

 

กุร์อิฉาคนที่เขารักกัน

 

 

ทำไมกุร์ไม่มีบ้างหว๊า

 

 

ไม่เข้าใจ

formerly , i'd like to met someone.

someone who i love.

someone who i think of.

someone who were everything.

i miss the moment when we were together.

i want use to be together.

i thought we were still in love but we can't gone together.

can we both back together again ?

oh

no

at that time , i were lonely , sad and cry.

i think of someone and i'd like to met someone so much.

but in this time, i so happy.

i happy in everything around me.

its make me smile & laugh again.

i happy to stay with my friend and happy to do anything what i love.

after , i saw the bad stories.

after , ' someone' leave me.

i learn how to stay alone.

that realy lonely but i pass it.

i ' ve never been seriovs with anything

and now , i 'd like to meet someone who will love me.

Just only one who understand me.

ในที่สุดกุร์ก้อได้รุแล้วว่าพี่แกไม่ได้คิดอารัยกะกุร์วะ

เส้าใจเล็กน้อย

จากนี้จาพยายามลืมล่ะกัน

พยายามไม่คิดอะรให้เกินกว่าพี่น้อง

ทำไมว่ะ

ทั้งที่ตอนแรกๆกุร์ไม่ได้คิดอะไรด้วย

ทำไมตอนนี้กุร์ต้องมาเปนแบบนี้ด้วย

พอรุว่ากุร์ไม่ใช่แล้วกุร์รุสึกบันยายไม่ถูกเลยอ่ะ

มันหวิวๆไงไม่รุ ไม่รุดิ

อยากให้พี่แกรักกุร์จังเลยตอนนี้ แต่รุดีไม่มีทาง

ทางถูกปิดอีกแล้ว เจอใครเข้าหน่อยก้อแห้วทุกทีเลย

ทำไมว่ะ ไม่เข้าใจ

อ่าสสสสส์

วันนี้กุร์อยากอัพไดตรงนี้จัง

มันเปนส่วนตัวดี ไม่มีคัยรุ ไม่มีคัยเหน ไม่มีคัยรุจัก

รุสึกว่าสามารถพิมอะไรก้อได้ที่ใจกุร์อยากจะพิม

ตามความรุสึกจากใจล้วนๆๆเหนื่อยกับการสรรหาคำพูดดีดี

คำพูดอ้อมค้อมอะไรทั้งหมดทั้งมวลที่กุร์เคยทำอยู่

ตอนนี้มันได้บอกออกมาจากใจกุร์ตรงๆซะที ดีเหมือนกัน

เรื่องแรก เรื่องที่กำลังอึดอัดใจอยู่ตอนนี้ เรื่องพี่รหัสหว่ะ

กุร์ม่ายรุเหมือนกัน ม่ายรุอารัย ม่ายรุทำไม ทำไมรุสึกแบบนี้ก้อไม่รุ

อึดอัด พูดยาก บอกไม่ถูก

ตอนนี้กุร์ก้อรอให้พี่แกโทกลับมาหากุร์อยู่เนี้ย ไม่โทมาซะที เซงจัง

กุร์ไม่รุว่าจะเอาไงกะผุชายคนนี้ดี

แรกๆกุร์รำคาญ รำคาญมาก เกลียดเลยซะด้วยซ้ำไป

มายุ่งอะไรกะกุร์นักหนา

แต่ตอนนี้ พอพี่แกไม่ค่อยมาใส่ใจ

กุร์ทำไมรุสึกไม่พอใจเลยว่ะ กุร์บ้าไปแล้วป่ะเนี้ย

แบบนี้เรียกรักป่าวอ่ะ

ก้อพี่แกค่อยใส่ใจกุร์อ่ะ คอยห่วงใยกุร์ด้วย

กุร์ทำไรไม่เคยด่าไม่เคยว่ากุร์เลย ยังยอมกุร์ตลอดมา

แต่ว่ากุร์ไม่รุว่าพี่แกรุสึกยังไงกะกุร์

กุร์ไม่รุว่าที่พี่แกทำมันแค่ตามหน้าที่ เพราะพี่แกเป็นคนดี เพราะพี่แกเหนกุร์เปนน้องสาว

รึว่าเพราะพี่แกมีใจกะกุร์

กุร์ไม่รุว่ะ กุร์ดูไม่ออก ค่อนข้างสับสน ไม่อยากคิดเรื่องอะไรพวกนี้เลย

กุร์ไม่อยากคิดเรื่องพี่แกแล้วแต่ก้อหยุดมะได้ซะที ไม่รุเปนไง

เด๋วนี้กุร์คอยมองหาตลอดเลยเหอะ ทั้งที่เมื่อก่อนออกจะหลบหน้าด้วยซ้ำไป

กุร์มไชอบให้ตัวเองเปนแบบนี้เลยอ่ะ ไม่ชอบ ไม่ชอบเลย

แล้วกุร์ก้อยังรุสึกว่ากุร์รักหลิวอยู่ แต่ดูเหมือนกุร์จาคิดถึงหลิวน้อยลง

ยังไงไม่รุ ไม่รุดิ

พอมีผุชายคนนี้เข้ามา หลิวก้อเริ่มหายไปจากความคิดกุร์แล้วอ่ะ

แต่กุร์อยากกลับไปคืนดีกะหลิวเหมือนเดิม

อยากให้เรากลับไปเปนเหมือนเดิม

กุร์ค่อนข้างสบายใจเวลาที่อยู่กะหลิวอะ มันเปนตัวเองดี

แต่เวลาอยู่กะพี่แกกุร์จารุสึกไม่เปนตัวเองเลย รุสึกกังวนยังไงไม่รุ

มันกลัวไปหมดเลยอ่ะ กลัวอันนู่นดูไม่ดีอันนี้ดูไม่ดี

ยังไงไม่รุดิ อึดอัด บ้างทีก้อเหนื่อย

แต่กับหลิวมันไม่ใช่

กุร์ไม่รุว่ากุร์รักหลิวน้อยลงไม๊

แต่กุร์อยากกลับไปคืนดีกับหลิวเหมือนเดิม แล้วก้อเกลียดพี่แกเหมือนเดิมด้วย

แบบนั้นกุร์สบายใจกว่า

ทำไงดีหว่ะกับความรุสึกพวกนี้ ทไงกะมันดี

ไม่รุซิ ไม่รุ ไม่รุทำไมมาอัพไดนี้ได้ ทำไม ทำไมนะ

ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน ไม่รุเลยว่ามีอะไร เปลี่ยนไป แค่ไหนแล้ว

เหมือนกับ ใจคน ไม่มีทางรุได้เลย ว่าเปนอย่างไร เปลี่ยนไป แค่ไหน

มีกันอยุ่บ้างไหม เกลียดกันไปแล้วรึยัง ไม่อาจรุ ไม่มีทางรุได้เลย

กุร์เส้าว่ะ กุร์เส้าใจจิงจิง

วันนี้ กุร์เองยังไม่แน่ใจในความรุสึกของตัวกุร์เองเลย

ว่ายังคิดถึง ยังรัก และยังต้องการมันอยู่ไหม

กุร์ยังต้องการที่จะกลับไปเปนเหมือนเดิมอยู่อีกรึเปล่า ไม่ ไม่รุเลย

ขนาดใจตัวเองยังไม่รุ แล้วยังจาเสือกกะโหลกไปอยากรุใจคนอื่นอีก

ประสาทอิหลีว่ะ

สองเดือน สองเดือนที่ยาวนาน สองเดือนกับความทรมานแสนสาหัด

แต่ก้อผ่านมันมาได้อย่างสวยงาม แม้มีน้ำตา แต่น้ำตาก้อจางหายไปแล้ว

แต่ในตอนนี้ กุร์รุสึกเหมือนมันจะกลับมาอีก ยังไงไม่รุ ไม่รุซิ

วันนี้ได้กลับมายังที่เดิมเดิม สถานที่เดิมเดิม ที่เคยมีกัน

ที่เคยไปไหนต่อไหนและทำอะไรหลายหลายอย่างด้วยกัน

แต่ในตอนนี้ มันไม่มี ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีวันกลับมาเปนดังเดิมได้อีกแล้ว

ตั้งแต่กลับมาที่บ้าน กุร์ได้รับรู้เรื่องราวหลายอย่าง

กุร์ได้รุว่ามันไปกุงเทพมา มันมากุงเทพ แต่เราก้อไม่มีโอกาสได้พบกัน

กุร์ได้รับรู้ ว่ามันบล็อคเมลล์กุร์ไปแล้ว

บล็อคแล้วก้อคงจาลบไปแล้วด้วยซินะ

แล้วมันก้อมีคนใหม่แล้ว คนใหม่ ที่น่ารักจิงจิง น้องอาร์ท

น้องอาร์ทน่ารัก เรียร้อย นิสัยน่าจะดี เด็กห้องสาม ห้องน้องรหัสกุร์เอง

แล้วพรุ่งนี้ก้อต้องออกไปเผชิญหน้า คิดว่าน่าจะได้เจอกัน แล้วกุร์จะทำยังไงดี

กุร์จะทำตัวยังไง ทำหน้ายังไง จะยังทักทายได้อยู่ไหม คัยจะตอบคำถามกุร์ได้บ้าง

ในใจกุร์เหมือนว่าจะลืมไปได้แล้วนะ

แต่ทำไมในตอนนี้มันรู้สึกรุนแรงแบบบอกไม่ถูก

บางทีมันก้ออยากอยุ่เฉยๆนั่งอยู่เฉยๆไม่อยากคิดอะไรไปมากกว่านี้

แต่ในบางทีก้อรู้สึกท้อ รู้สึกเหนื่อย รู้สึกอยากร้องไห้ รู้สึกอยากไปให้ไกลๆ อยากไปซะให้พ้นๆ

ตอนนี้ยอมรับเหลือเกินว่าสภาพจิตใจค่อนข้างแย่

กุร์เอาของทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกะกุร์และมันกลับมาเก็บ

ตั้งใจจะเก็บเปนแค่ความทรงจำที่ดีดี กะจะเก็บเอาไว้ เก็บไว้ในใจ ตลอดกาล

เก็บเอาไว้ในใจ อย่างดี และจะไม่ให้มันกลับมาทำร้ายจิตใจกุร์ได้อีกในภายหลัง

แต่ตอนนี้ มันกลับ มีอำนาจเหนือจิตใจกุร์ไปแล้ว

เส้าจังเลยโว๊ย กุร์เส้า กุร์ทรมาน กับความรู้สึกแบบนี้

ทำไมลืมไม่ได้ซะที ทำไมถึงยังจำเรื่องราวเก่าๆเอาไว้อีก

จะนึกถึงให้มันมาตอกย้ำจิตใจตัวเองทำไม ทำไมยังงมงายอยู่กับคำพูดเก่าๆหล่านั้นอีก

ท่องไว้ซิว่าจบไปแล้ว ไม่มีอีกแล้ว อนาคตของเราสอง

อนาคตของเราสองมันดับวูบลงไปแล้ว จำซะทีซิ

กุร์ไม่อยากจะอยู่บ้านแล้วอ่ะ อยากกลับไปที่ลาดกระบัง

ที่นั่น เหมือนว่ากุร์จาลืมได้แล้วจิงจิง

ที่นั่ง เหมือนจามีคนที่ทำให้กุร์สามารถอยู่ได้ โดยลำพัง

ที่นั่น เหมือนจามีคนที่คอยเทคแคร์กุร์อยุ่

ที่นั่น เหมือนจะมีคนที่เปนห่วงกุร์ จิงจิง

และอย่างน้อย

ที่นั่น ก้อมีคนที่หวังดีกับกุร์มากที่สุดอยู่หนึ่งคน

ขอบคุนทุกความดีแล้วทุกการกระทำที่คนคนหนึ่งได้ทำสิ่งเหล่านั้นกับกุร์

แต่สิ่งเหล่านั้น ยังไม่ได้ช่วยให้กุร์ลืมหลิวได้เลย

มันไม่สามารถทำให้กุร์ รัก หลิว น้อยลง

ขอบคุนความหวังดี แต่กุร์คงไม่ดีพอที่จะได้รับ

กุร์ไม่มีค่าพอให้ใครมาทำอะไรดีดีด้วยหรอก

กุร์ ก้อ แค่ คน อก หัก

ผู้หญิงโง่โง่คนนึงที่ไม่เคยคิดจาลืมอดีตได้เลย สักวัน 

edit @ 23 Oct 2007 21:20:30 by laby

edit @ 23 Oct 2007 21:20:55 by laby

บางที คนเรา ก้อต้องการ พื้นที่ส่วนตัวบ้าง จิงป่ะ

แค่อยากมี พื้นที่ ที่คอยระบายอารัยออกมา

โดยไม่ต้องกังวลว่าคัย คนไหน จะมาอ่าน จะมารับรู้

ก้อแค่ต้องการ ระบายมันออกมา แค่นั้นเอง

ทำไมว่ะ ทำไม ทำไมต้องมาอัพเฉพาะเวลาเลิกกานด้วยว่ะ

ทำไม เวลาที่เราจานึกถึงที่ตรงนี้ มันต้องเปนวันที่เราเจบปวดมาด้วยว่ะ

ไม่เข้าใจตัวเองเลยจิงจิง

วันนี้ก้อครบหนึ่งอาทิตย์ที่เราไม่ได้คุยกัน

เจ็ดวันแล้วนะ หลิว คิดถึงเค้าบ้างไหม ไม่รุ

แต่ตัวเค้า คิดถึงหลิวมากขึ้น ทุกวัน ทุกวัน และทุกทุกวัน

ของทุกอย่างทีเกี่ยวข้องกะหลิว มันยัง วางอยู่ ที่เดิม

ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

ตอนนี้มีเวลาเหลือเยอะแยะ มีเงินเหลือเยอะแยะอีกเช่นกัน

แต่ตอนนี้ไม่มีหลิว ทุกอย่างมันก้อไม่ได้มีความหมายเลย

อยากได้หลิวคืนมา อยากให้เราเปนเหมือนเดิม

แต่รุดี หลิวไม่ได้เลือกเค้า เค้าโคตร จะเข้าใจเลย

เค้าอยากโทหาหลิว อยากได้ยินเสียงหลิวอีกครั้ง อยากบอกหลิวว่าเค้ารักหลิว

อยากได้ยินคำที่หลิวบอกหลิวคิดถึงเค้า เค้าคิดถึงเวลาเหล่านั้น

เสียงทีคุ้นเคย มันหายไป พร้อมกับใจเค้า

เจบ ที่วันนี้ เรื่องของเรา มันจบ ไปแล้ว

จบไปแล้วก้อรู้ดี แต่มัน ลืมไม่ลง

เจบไหม ยอมรับนะว่าเจบ เจบมากด้วย

ถามว่าแค้นไหม โคตรจะแค้นเลย ทำกันได้ลง

สุดท้ายก้อคบกันจิงจิง แล้วที่ผ่านมาก้อโกหกกันซินะ

ทำไมถึงทำได้ลงล่ะ ทำไม ทำทำไม ทำแบบนี้ทำไม

แปดเดือน ยาวนานนะ แปดเดือน

สุดท้าย

คิดถึงหลิวเหลือเกิน

วันนี้เกิดอารมณ์ดีข้นมา เลยแว๊ปมาอัพดีกว่า

ฮุฮุ ฮิฮิ ฮะฮะ ฮ่าฮ่า โฮะโฮ๊ะ เฮ้อ

นี้ช้านบร้าไปแร้วรึยางงายเนี๊ย!!!~~แอบงงตัวเองเล็กๆ

ก้อแบบว่าวันนี้สอบดรอว์อิ้งมาเว่ย ยากส์ คำเดียวชัดป่ะ

ยากตรงที่เรามานแอบขี้เกียจ ไม่ฝึกวาดเว่ย

คิดว่าตังเองขั้นเทพ เจอข้อสอบจังๆถึงขั้นน่าหงาย

แต่ก้อพอรอดมาได้ ทำได้ประมาณห้าข้อ จากสิบห้า

แค่นี้ก้อดีพอแล้วสำหรับบุคคลากรอย่างข้าพเจ้า

ม่ายมีรายจาอัพแระง่ะ

พุธน่าสอบแมคคาต้องอ่านหนักกานหน่อย โนะ

แต่ยังไงก้อมิ๊ลืมเทอร์เลยสักวัน โนะ

เราร้ากกาน โนะ

เร้ากกาน รึ แค่ ช้าน คิดไปเอง

แต่ตอนนี้ก่าหลิวก้อยังคุยกานดีดีอยู่น่า ยังรักกันดีอยู่น้าส์

แต่ทำไมเรายังไม่ได้คบกันซะทีล่ะคร้า รอนานแล้วน้าเนี๊ย

จิงใจ ไม่จิงจัง บอกกันบ้างก้อดีนะ จะได้เตรียมใจ

เฮ้อ.....โสด......สนิท

แอบเส้ากะสถานะภาพของตัวเอง

มิ๊เปงไร แค่รุตัวเองดี ว่าเรารักคัย แค่นั้นพอ

เอารุปลงดีกว่า ฮ๊าฮ่าฮา ม่ายมีรายทามแระ

ถ่ายที่ธรรมศาสตร์ ดูขาวอย่างไม่น่าเชื่ออ่ะ

ประมาณนี้เพื่อนบอกว่าช้านแอ๊บแบ๊วอ่าส์ ไม่จริ๊ง!!~

ธรรมดา สามัน ก้อน่าตาอย่างชั้น มันหาได้ตามท้องตลาดทั่วไป

ก้อแล้วจาทำไมฟร่ะ เปนงี้แล้วไงอ่ะ ผิดตรงไหนอ่ะ

ก้อเอาว่ะ หาที่ดีสุดได้เท่านี้แหละ มากกว่านี้คนคนนี้เปนให้ไม่ได้จิงจิง

สุดท้ายเว่ยฝากอิกหนึ่งประโยค

ปกตินะค่ะ ไม่ดัดจริตนะค่ะ นู้ไม่ผิดนะค่ะ นู๋ก้อมีสิทธิ์นะค่ะ

PS :

- ร้ากพ่อก่าแม่มากมาย

-ร้ากเพื่อนสุดใจขาดดิ้นเล๊ย

-ร้ากคนเม้นท์ทุกคนด้วยน้า

- ร้ากหลิวเท่ซู๊ดดดดดดด