2008/Jun/18

เหนื่อยใจ

รอ รอทุกวัน รอให้เจอกัน รอให้พูด

รอให้ทักทาย รอให้สนใจกันบ้าง

แต่เปล่าเลย ไม่ ไม่เลย

ไม่เคยมี ไม่เคยสนใจกันเหมือนวันก่อนๆๆ

วันเก่าๆเหล่านั้น มันหายไปไหน

คนที่เคยดูแล ใส่ใจ และสนใจกัน

วันนี้มันหายไปไหน

ทำไมมันหายไป

เฮ้อ

ท้อใจ

ชั้นคงจะดีไม่พอ เอาแต่ใจมากเกินไปงั้นซินะ

นิสัยชั้น มันคงยังดีไม่พอ

ยังไม่พอ ไม่พอ

ไม่สามารถบอกได้ว่าคิดถึงมากน้อยเพียงใด

แต่เท่าที่รุ เจ็บปวดเหลือเกิน

เจ็ปมาก มากจิงจิง

เจ็บจิงๆเวลาที่เหนเขาอยู่กับใคร ใครคนอื่น ที่ไม่ใช่เรา

เบื่อที่ได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ

มองเหนอยู๋เต็มสองตา แต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ไม่กล้าที่จะถาม ไม่รุว่ามีสิทธ์ไหม

ไม่รุว่าคนพวกนั้นเปนใคร สำคัญกับเขามากแค่ไหน

ทำไมถึงเดินด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน

ทำไมเดียวนี้เจอหน้ากันถึงไม่ทัก

ทำไมไม่เดินเข้ามาหาเหมือนทุกครั้ง

ทำไมไม่โทตามไปทานข้าว

ทำไมถึง เฉยเมย อย่างนี้

ฉันผิดมากใช่ไหมที่วันนั้นไม่ยอมทำตัวดีดี

วันนี้ชั้นเจ็บ สมควรโดนแล้วใช่ไหม

ชั้นเสียเธอคนนั้น คนที่แสนดีของชั้นไปแล้ว

ใช่ไหม

Comment

Comment:

Tweet